در خصوص ماده ۲۱۷ ق.آ.د.ک و تبصره آن به نظر میرسد قاضی اجرای احکام هرگاه محکوم علیه رای غیابی پس از دستگیری و حضور در اجرای احکام به رای صادره اعتراض داشته باشد نباید نست به آزادی وی اقدام نماید بلکه باید بدوا وی را جهت تحمل حبس به زندان معرفی نماید و سپس پرونده را با حفظ بدل در راستای ماده مذکور به دادگاه صادر کننده رای غیابی ارسال نماید فقط در خصوص اجرای شلاق با توجه به اینکه اجرای آن آنی است و صدور دستور توقف اجرای حکم بی معنی مینماید لذا جهت جلوگیری از تالی فاسد اجرای آن به نظر نباید اجرا گردد هر چند ماده صدر الذکر بطور مطلق صدور دستور توقف اجرای حکم را در اختیار دادگاه قرار داده است.
-
نوشتههای تازه
آخرین دیدگاهها
بایگانی
دستهها
اطلاعات